Jesteś tutaj

Stefan Mirowski

Stefan Mirowski ps. "Bolek", "Radlewicz", "Nosowicz II", "Prawdzic", "Berek" (ur. 14 marca 1920 - zm. 13 lipca 1996, Oslo), instruktor Związku Harcerstwa Polskiego, harcmistrz, porucznik Armii Krajowej w Szarych Szeregach, specjalista w zakresie normalizacji i metrologii, autor ponad 200 prac na temat normalizacji technicznej. Organizator i komendant "Zawiszy" w Szarych Szeregach, kierownik wydziału Pasieki (Głównej Kwatery Szarych Szeregów) podczas II wojny światowej. Był także członkiem Komendy Głównej organizacji "Wawer". Jego brat Tadeusz Mirowski, poległ 2 czerwca 1943 w Warszawie, broniąc się przed zatrzymaniem przez patrol żandarmerii. W latach 1945-1948 pełnił funkcję zastępcy komendanta Warszawskiej Chorągwi ZHP. Usunięty z ZHP w 1949. Powrócił do służby w 1956 roku, biorąc udział w odrodzeniu ZHP podczas Krajowego Zjazdu Działaczy Harcerskich w Łodzi, zwanego Zjazdem Łódzkim. Pełnił potem funkcję sekretarza Centralnej Komisji Weryfikacyjnej Instruktorów. Wraz z odejściem Aleksandra Kamińskiego z funkcji przewodniczącego RN ZHP w 1959 odchodzi z ZHP. Ponownie powrócił w 1989, aktywnie uczestniczył w przeprowadzaniu zmian w ZHP ukoronowanych przywróceniem tradycyjnego Przyrzeczenia i Prawa Harcerskiego na XXVIII Zjeździe ZHP w grudniu 1990 roku. Wtedy też wybrany został na funkcję Przewodniczącego ZHP. Ponownie powrócił w 1989, aktywnie uczestniczył w przeprowadzaniu zmian w ZHP ukoronowanych przywróceniem tradycyjnego Przyrzeczenia i Prawa Harcerskiego na XXVIII Zjeździe ZHP w grudniu 1990 roku. Wtedy też wybrany został na funkcję Przewodniczącego ZHP. Zmarł nagle podczas światowej konferencji skautowej w Oslo, gdzie przewodniczył delegacji odbierającej certyfikat potwierdzający członkostwo ZHP w WOSM - Światowej Organizacji Ruchu Skautowego. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych i Krzyżem Armii Krajowej. Pochowany na Powązkach Wojskowych.
Top