Jesteś tutaj
Home > Techniki harcerskie > Samarytanka

Samarytanka

1. Czym jest samarytanka ?

Samarytanka jest jedną wielu z dziedzin , w której harcerze I harcerki
(ale i nie tylko) mogą sią rozwijać.

Pod pojęcie „Samarytanki” kryje się bardzo szerokie spektrum pojęć związanych
z pierwszą pomocą.

Przedstawione powyżej zagadnienia są tylko fragmentem tego,
czym tak naprawdę jest pierwsza pomoc . Samarytanka to nie tylko wiadomości lecz także bardzo ważne umiejętności będące niezbędne we wszystkich czynnościach mających na celu pomoc medyczną a czasem uratowanie poszkodowanej osobie życia , które cenniejsze jest od wszystkich skarbów Świata!

Wszystkie informacje , zawarte na tych stronach są jedynie teorią , natomiast praktyki , nauczyć można się na różnych szkoleniach z zakresu ratownictwa , pierwszej pomocy ( których jest bardzo dużo wokoło ) ; wstepując do róznych klubów ratownictwa medycznego , a także na zbiórkach Harcerskich .

Nie pytajcie, czy warto uczyć się pierwszej pomocy… Gorąco polecam zaglądanie na stronę samarytanki.

Wszystkie wiadomości z zakresu samarytanki będą stopniowo uzupełniane…

2. Skład apteczki

We wiekszości wg. książki prof.dr hab. med. Kazimierza Janickiego pt.: „Turystyczny poradnik medycyny” Wszystkie środki zawarte w apteczce pierwszej pomocy powinny być o znanych użytkownikom sposobach użycia oraz oczekiwanych efektach działania.

Przybory :
agrafka do zapinania
nóż lub scyzoryk
nożyczki
termometr
szczypczyki anatomiczne (pęsetka)
kieliszek (ewentualnie)
zakraplacz (ewentualnie)

Materiały opatrunkowe :
gaza higroskopijna wyjałowiona w formie gazików różnej wielkości
bandaż
bandaż elastyczny
chusta trójkątna
prestoplast (przylepiec z gazą)
poloplast (przylepiec bez gazy)
przylepiec przeciw odciskom (ewentualnie)
lignina i wata opatrunkowa

Środki odkażające :
woda utleniona
jodyna
nadmanganian potasu

Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne
Pabialgin, pyralginum,paracetamol,apap,
Altacet
NO-SPA

Leki przeiwgorączkowe i przeciwprzeziebieniowe
polopiryna lub polopiryna C
paracetamol

Leki przeciwbiegunkowe
węgiel leczniczy
imodium
laremid

Leki stosowane w niestrawnościach
Pancereatinum lub Kreon
cholestil lub bilocol

Leki narsercowe
krople „nasercowe”
tabletki nitroglycerinum

Inne leki
Chlorochinaldin – przeciw bólom gardła
aviomarin – na chorobę lokomocyjną
Dodatkowo na ból brzucha
krople miętowe

Chciałbym także nadmienić, że w kręgach harcerskich funkcjonuje pewna nieoficjalna zasada, iż w apteczce harcerskiej nie powinno być żadnych leków. Dostęp do apteczki harcerskiej maja różne osoby,
niekiedy nawet i dzieci. Obecność leków stwarza zagrożenie ich zdrowia a nawet życia. Jeżeli drużynowy (-a) decyduje się zaopatrzyć swoją apteczkę w jakiekolwiek leki, musi mieć stały i bezwzględny wgląd na jej wyposażenie. Stosowanie leków niesie ze sobą dodatkowe zagrożenie, że dziecko może być na nie uczulone. Rozwiązaniem problemu obecności leków w apteczkach może być druga, prywatna apteczka drużynowego, zawierająca niektóre leki.

3. Złamania
Załamanie jest to przerwanie ciągłości tkanki kostnej.

Złamania dzielimy na :

zamknięte – tj. gdy skóra dookoła złamanej kości jest nienaruszona,
otwarte – tj. gdy jest przerwana ciągłość skóry a kość może być narażona na zanieczyszczenia pochodzące z powierzchni skóry i powietrza.
Często bardzo trudno ocenić czy mamy do czynienia ze zwichnięciem, skręceniem czy złamaniem kości, a szczególnie gdy nie ma wyraźnych oznak złamania.

Złamanie należy podejrzewać, jeżeli po urazie :

wystąpi obrzęk i ból, nasilający się przy uciśnięciu lub próbie poruszenia kończyną,
poszkodowany nie może w pełni lub częściowo wykonywać ruchów uszkodzoną kończyną,
wystąpi nieprawidłowa ruchomość w miejscu, w którym normalnie kończyna jest nieruchoma,
uszkodzona kończyna wyraźnie straci swój prawidłowy kształt,
w razie gdy widoczne są odłamy kostne (w przypadku złamań otwartych).

Pierwsza pomoc w przypadku stwierdzenia lub podejżenia złamania :

uszkodzone miejsce odsłaniamy tylko w przypadku podejrzenia istnienia rany poprzez rozcięcie lub rozprucie części ubrania,
jeśli jest to złamanie otwarte tamujemy ewentualny krwotok i zakładamy na ranę jałowy opatrunek (bezpośrednio na ranę kładziemy ostrożnie jałowy gazik, tak aby nie wcisnąć złamanej kości ani jej odłamków).
unieruchamiamy przynajmniej dwa sąsiednie stawy tzn. leżący powyżej i poniżej złamania,
nie nastawiamy i nie poruszamy uszkodzoną kończyną (konieczne czynności wykonujemy z naciągiem), poszkodowanemu zapewnić komfort termiczny i psychiczny,
kontrolujemy tętno i wygląd palców na uszkodzonej kończynie oraz czynności życiowe poszkodowanego,
wzywamy pogotowie,
przy wykonywaniu unieruchomienia kończyn dolnych zawsze pamiętamy o wypełnieniu przestrzeni między nimi.

Złamanie żuchwy

Objawy :

silny ból oraz obrzęk, powodujący niemożność połykania śliny, trudności mowy, utrudnienie oddychania, a nawet całkowite zablokowanie górnych dróg oddechowych.

Pierwsza pomoc :

poszkodowanego układamy w pozycji siedzącej, aby pozwolić na swobodne wypływanie śliny i krwi.

Złamanie żeber

Objawy :

silny ból, powodujący utrudnienie oddychania oraz znaczne ograniczenie ruchów oddechowych po uszkodzonej stronie.
Uraz ten może spowodować krwotok z tętnicy międzyżebrowej, uszkodzenie płuca, odmę. Przy wykonywaniu badania kompleksowego wyczuwamy wyraźne trzeszczenie.

Pierwsza pomoc
poszkodowanego układamy w pozycji półsiedzącej lub leżącej (bezpiecznej) na chorym boku.

Złamanie kości miednicy

Objawy

bóle w jej obrębie oraz przy ruchach kończyn, często wiąże się ono z uszkodzeniem narządów wewnątrz jamy brzusznej i miednicy – występuje niekiedy wypłynięcie niewielkiej ilości moczu z krwią.

Pierwsza pomoc :

kończyny i miednicę poszkodowanego unieruchamiamy i zapewniamy mu komfort termiczny i psychiczny. lekkie zgięcie nóg w kolanach zmniejsza bolesność pod kolana można podłożyć, np. koc.

Uraz kręgosłupa

Podejrzewamy go zawsze w wypadkach samochodowych przy upadku z dużej wysokości oraz skoku do wody. Przemieszczenie odłamków kostnych może doprowadzić do uszkodzenia rdzenia kręgowego i spowodować poważne następstwa w postaci porażenia kończyn. a nawet śmierci.

Objawy :

brak lub osłabienie czucia dotyku, porażenie lub niedowład kończyn, promieniujący od kręgosłupa ból.

Pierwsza pomoc :

poszkodowanego pozostawiamy w pozycji zastanej,
udrażniamy drogi oddechowe
zapewniamy właściwy komfort psychiczny i termiczny
wzywamy pogotowie !

4. Krwotoki

I. Krwotoki wewnętrzne

Miejsca występowania :
Głowa
Otrzewna
Opłucna

Przyczyny :
Uderzenia
Połknięcie czegoś ostrego

Objawy :
Ból
Utrata przytomności
Mdłości
Zaburzenia widzenia, mówienia (Głowa)
Wymioty (Otrzewna)
Zawroty głowy (Otrzewna)
Twardy, dyskowaty brzuch (Otrzewna)
Trudności z oddychaniem (Opłucna)

Postępowanie :
Wezwać pogotowie
Pozycja półsiedząca z podkurczonymi nogami lub boczna ustalona (gdy osoba jest nieprzytomna)
Zimne okłady na przypuszczalne miejsce krwawienia (np. woreczek z lodem)
Zapewniamy komfort psychiczny, termiczny
Nie podajemy nic do picia

II. Krwotoki zewnętrzne

Postępowanie :
Opatrunek uciskowy: Na czystą ranę przykładamy wyjałowioną gazę i obwiązujemy bandażem

W przypadku ran z ciałem obcym :
Nie wyjmujemy ciała obcego z rany
Przykładamy gazę wyjałowioną
Usztywniamy ciało obce z dwóch stron bandażami
Obwiązujemy delikatnie bandażem

5. Poparzenia
Stopnie poparzeń:

I stopień – zaczerwienienie, ból, uszkodzenie naskórka
II stopień – zaczerwienienie, ból, pęcherze
III stopień – zwęglenie – uszkodzenie tkanek, końcówek nerwów

Postępowanie:

Zdejmujemy biżuterie
Schładzamy pod bieżącą, chłodną wodą, minimum 15 min.,
Nie ściągamy ubrania osobie poparzonej (chyba że do poparzenia doszło przed chwilą na naszych oczach)
I stopień – stosujemy Panthenol, pęcherz nie smarujemy niczym, nie przebijamy
I i II stopień – hydrożel i aquażel
Jeżeli u dorosłych 15% ciała jest poparzone (u dzieci 10% przyjmujemy, że pole dłoni to 1%) występuje wstrząs – trzeba zapewnić komfort psychiczny, termiczny
Jeżeli 15% ciała jest poparzone, traktujemy to jako poparzenie II stopnia
Jeżeli poparzone są dłonie, oczy, twarz, krocze lub stopy jest to ciężkie
Poparzenie III stopnia – należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem
Jeżeli cały człowiek płonie (tzw. „żywa pochodnia”) należy przewrócić osobę bez jej uprzedniego zatrzymywania, a następnie stłumić ogień od twarzy do stóp np. kocem

Poparzenia chemiczne (substancje żrące, kwasy, wapno, zasady):

Proszek – strzepujemy
Wapno – strzepujemy potem płuczemy wodą
Zasady – pod wodę
Kwas – pod wodę

Uwaga: strumień wody kierujemy tak, żeby spłukiwana ciesz nie spływała dalej
po kończynie!

Poparzenia oczu:

W wypadku wapna – pod bieżącą wodę (strumień wody kierujemy od środka oka na zewnątrz) następnie bandażujemy obydwie gałki oczne, jedziemy do lekarza

6. Odmrożenia
Podział :
I stopień – zaczerwienienie, ból, uszkodzenie naskórka
II stopień – zaczerwienienie, ból, pęcherze
III stopień – deformacja skóry, bladość, siność, brak bólu
Postępowanie :
Zdejmujemy zimne / mokre ubranie
Wkładamy do chłodnej wody, stopniowo zwiększając jej temperaturę
Przy odmrożeniach I / II stopnia możemy założyć opatrunek osłaniający
Podajemy wysokokaloryczne napoje (ciepła osłodzona herbata) lub pokarmy (np. czekolada)
Ważne :
Nie podajemy alkoholu – ogrzewa tylko na moment
Nie nacieramy niczym, nie smarujemy śniegiem
Nie pozwalamy poszkodowanemu palić

Hipotermia

Następuje gdy temperatura ciała wynosi 35 stopni
(temperatura poniżej 20 stopni = śmierć).

Objawy :
Blada, zimna, sucha skóra
Spowolnione tętno i oddech
Zaburzenia świadomości

Postępowanie :
Okładamy kocami, folią NRC
Ciepła kąpiel (woda o temperaturze pokojowej, stopniowo ogrzewana)
Jeżeli osoba przytomna: podajemy ciepłe, słodzone napoje (np. herbata)
Co 45s – 1min sprawdzamy tętno

7. Zatrucia
Zatruciem nazywamy wniknięcie do organizmu substancji w szkodliwej dla niego dawce.

Przyczyny zatruć:
nadużycia (leki, alkohol, narkotyki),
nieświadomość (dzieci pijące kolorowe detergenty),
lekkomyślność (kierowca uruchamiający silnik w zamkniętym garażu),
pomyłka (przechowywanie substancji toksycznych w nie oznakowanych lub źle oznakowanych pojemnikach)

Drogi wnikania trucizn do organizmu:
układ pokarmowy (leki, alkohol, trujące rośliny i grzyby),
układ oddechowy (gazy drażniące, tlenek i dwutlenek węgla),
skóra i błony śluzowe (trucizny kontaktowe, środki żrące, pestycydy),
bezpośrednio do krwioobiegu (narkotyki).

Ogólne zasady postępowania:
Zabezpieczyć miejsce zdarzenia.
Odizolować poszkodowanego od trucizny (pamiętajmy o swoim bezpieczeństwie).
Sprawdzić czynności życiowe.
Zebrać niezbędne informacje: co? ile? kiedy?
Wezwać pogotowie; w meldunku powinny znaleźć się następujące informacje:
o ilość zatrutych,
o przybliżony wiek poszkodowanych, rodzaj i stężenie trucizny,
o czas jaki upłynął od chwili wniknięcia substancji szkodliwej,
o objawy zatrucia i stan poszkodowanego.

Wdrożyć postępowanie przeciwwstrząsowe (podanie odtrutek, ew.
spowodowanie wymiotów, odpowiednie ułożenie, okrycie, wsparcie psychiczne).
Zabezpieczenie resztek pokarmu, opakowań po tekach, wymiocin.

Odtrutki:

Ogólne:
powietrze,
woda,
zawiesina węgla aktywowanego (1 tabletka na kilogram masy ciała na szklankę wody). Należy pamiętać, że węgiel wchłania nie tylko truciznę, ale także wszelkie leki odtruwające! Dlatego należy go podawać dopiero po około 30 minutach od podania właściwego leku odtruwającego
Osłaniające:
odtłuszczone mleko – w przypadku zatrucia kwasami, zasadami oraz szczawianami,
białko jaja kurzego (4 białka na 2 szklanki wody) w przypadku zatrucia metalami ciężkimi, fenolem oraz substancjami żrącymi,
zawiesina mąki – w przypadku zatrucia jodem (podajemy zawiesinę i wywołujemy wymioty dopóki będą miały niebieskawe zabarwienie), dodatkowo skrobia chroni błonę śluzową żołądka przed żrącym działaniem kwasów,
mocna herbata – w – przypadku zatrucia alkaloidami (np. wilcza jagoda).

Specyficzne leki osłaniajace mogą być stosowane tylko przez lekarza.

Usuwanie trucizn:
Trucizny kontaktowe spłukać z ciała, jeżeli trucizna nie
powoduje oparzeń zdjąć przesiąkniętą nią odzież (patrz oparzenia chemiczne);
W przypadku zatrucia gazami należy przytomnego poszkodowanego wyprowadzić
na świeże powietrze,rozluźnić odzież, zastosować pozycję
półsiedzącą lub przeciwwstrząsową (w zależności od stanu);
W przypadku zatrucia drogą pokarmową – spowodować wymioty przez podanie
lekko osolonej wody (2-4 łyżeczki soli na szklankę);
Wymiotów nie wywołujemy:
u osób nieprzytomnych,
przy zatruciach substancjami żrącymi, przy zatruciach detergentami (w przypadku ich połknięcia).

Zatrucia doustne

Kwasami i zasadami:
nie zobojętniać
nie powodować wymiotów ze względu na możliwość powtórnego uszkodzenia ścian przełyku,
podać odtrutki osłaniające: mleko odtłuszczone, białko jaja kurzego, zawiesinę węgla aktywowanego,
wezwać pogotowie.

Alkoholem etylowym:

Zagrażające życiu stężenia zaczynają się od 3 promili (choć u niektórych osób
mogą one sięgać 4-5 promili). Granica ta obniża się do 2 promili, gdy ciało człowieka
jest oziębione. Dawka śmiertelna to 3-6 gramów na kilogram masy ciała osoby dorosłej
oraz 1-2 gramy w przypadku dziecka. Toksyczność alkoholu zwiększają niektóre leki.

Objawy:
obniżenie wrażliwości na ból i zimno,
zaburzenia w odbiorze wrażeń zmysłowych,
utrudniona artykulacja, niezborność ruchów,
zaburzenia w oddychaniu,
śpiączka.
Pierwsza pomoc:
u poszkodowanego przytomnego wywołać wymioty, podać zawiesinę węgla,
poszkodowanego nieprzytomnego ułożyć w pozycji bocznej ustalonej.

Alkoholem metylowym:

Śmiertelna dawka to 1 g na 1 kg ciała. Nawet dużo mniejsza dawka powoduje
silne zatrucie i utratę wzroku.

Objawy:
sina i zimna skóra,
suchy kaszel,
drgawki,
zaburzenia widzenia,
duszność,
utrata przytomności.
Pierwsza pomoc:
u przytomnego wywołać wymioty, podać zawiesinę węgla aktywowanego,
u nieprzytomnego ułożyć w pozycji bezpiecznej,
założyć opatrunek osłaniający na oczy,
wezwać lekarza.
Detergentami:

Objawy:
nudności,
ból brzucha,
podrażnienie i zaczerwienienie błon śluzowych.
Pierwsza pomoc:
nie powodować wymiotów,
nie podawać nic do picia.
Lekami nasennymi:

Objawy:
senność,
zaburzenia świadomości (odurzenie, utrata przytomności),
obniżenie temperatury ciała,
zaburzenia oddechu i krążenia.
Pierwsza pomoc:
wywołać wymioty,
podać zawiesinę węgla aktywowanego,
okresowo kontrolować czynności życiowe,
wezwać pogotowie.
Grzybami:

W zależności od gatunku i ilości spożytych grzybów objawy mogą występować w różnym
czasie (od godziny do kilkudziesięciu godzin).

Objawy:
ból brzucha,
nudności, wymioty, biegunka,
ślinotok,
zaczerwienienie twarzy,
znaczne podniecenie, zamroczenie i odurzenie.
Pierwsza pomoc:
wywołać wymioty,
podać zawiesinę węgla aktywowanego,
wezwać pogotowie.

Jadem kiełbasianym:

0,01 mg powoduje śmierć. Objawy pojawiają się dopiero po 1 dniu:

Objawy:
zawroty głowy,
zaburzenia wzroku (podwójne widzenie),
trudności w przełykaniu,
na przemian ślinotok i suchość w ustach,
bezgłos,
zaburzenia w oddychaniu prowadzące do bezdechu.
Pierwsza pomoc
jak najszybciej wezwać pogotowie.
Wilczą jagodą:

Dawka śmiertelna: 7 owoców dla dziecka, 20 dla dorosłego.

Objawy:
zaczerwienienie twarzy,
rozszerzenie źrenic, światłowstręt,
suchość w ustach,
przyspieszone tętno,
podwyższenie temperatury ciała (do 40° C),
złudzenia wzrokowo – słuchowe,
niepokój.
Pierwsza pomoc:
wywołać wymioty,
podać mocną herbatę i zawiesinę węgla aktywowanego,
zastosować zimne okłady na głowę,
wezwać pogotowie.

Zatrucia przez drogi oddechowe:

Tlenkiem węgla:

Objawy:
ból i zawroty głowy,
zaburzenia widzenia,
szum w uszach,
utrata przytomności,
duszność, bezdech.

Pierwsza pomoc:
pamiętać o własnym bezpieczeństwie,
wynieść poszkodowanego na świeże powietrze,
sprawdzić czynności życiowe,
ułatwić oddychanie (rozcięcie koszuli, paska, pozycja półsiedząca),
wezwać pogotowie.
Gazami drażniącymi:

Najczęściej spotykanymi zatruciami są zatrucia: chlorem, oparami
lakierów, gazami nitrozowymi.

Objawy :
duszność, kaszel,
ból głowy
ból oczu, łzawienie,
Pierwsza pomoc:
wyniesienie poszkodowanego na świeże powietrze,
zdjąć ubranie, spłukać skórę, przemyć oczy (w przypadku kontaktu),
zapewnić spokój,
wezwać pogotowie.
Nikotyną

Objawy:
nudności, wymioty, biegunka,
ból i zawroty głowy,
nadmierna potliwość,
ślinotok.
Pierwsza pomoc:
ułatwić oddychanie (rozluźnić koszulę, pasek, posadzić),
podać mocną herbatę,
w razie potrzeby wezwać pogotowie.

8. Omdlenia
Przyczyny utraty przytomności:
Ciepło
Tłum
Reakcja na ból
Emocje (strach, stres)
Głód, wyczerpanie

Postępowanie:
Zabezpieczamy miejsce wypadku (ruchliwa ulica, korytarz szkolny, etc.)
Sprawdzamy oddech
Udrażniamy drogi oddechowe (sprawdzenie czy nic się nie znajduje w ustach, odchylenie głowy do tyłu)
Sprawdzamy tętno
Układamy osobę w pozycji przeciwwstrząsowej (płasko na ziemi, nogi uniesione do góry)
Czekamy do około 7 minut sprawdzając funkcje życiowe poszkodowanego.
Jeżeli przytomność nie wraca, układamy w Pozycji Bezpiecznej Ustalonej
Nie bijemy po twarzy, nie używamy drastycznych metod „babuni”

Nie stosujemy Pozycji Bocznej Ustalonej w przypadkach:
Urazu bądź podejrzenia urazu kręgosłupa lub miednicy
Złamania kończyn – jeżeli grozi to pogorszeniem się stanu poszkodowanego
Gdy kobieta jest w ciąży (wtedy układamy ją na lewym boku)

Zwiastuny utraty przytomności:
Blada skóra
Obfite potcenie
Nudności
Uczucie oszołomienia
Zawroty głowy
Osłabienie
Mroczki przed oczami
Majaczenie i bredzenie

9. Rany
Rana jest to przerwanie ciągłości tkanki skórnej lub błon śluzowych, np. jamy ustnej.
Rozległość i głębokość ran zależy od rodzaju urazu, jego siły i miejsca, na które działał.

Rodzaje ran i krótka charakterystyka:

Otarcie naskórka – powstaje najczęściej wskutek działania na skórę twardego, tępego narzędzia,
upadku lub uderzenia o twarde chropowate podłoże; uszkodzeniu ulega tylko powierzchowna warstwa skóry.

Rana cięta – powstaje w następstwie działania ostrego narzędzia (nóż, szkło).
Brzegi rany są gładkie i równe, ranie towarzyszy zwykle obfite krwawienie, a wypływająca krew
usuwa zanieczyszczenia, co zmniejsza ryzyko zakażenia.

Rana kłuta – powstaje w wyniku zranienia ostrym długim przedmiotem (gwóźdź, sztylet): krwawienie
zewnętrzne jest zwykle niewielkie, głębokie rany mogą spowodować rozległe uszkodzenia wewnętrzne
z wystąpieniem krwotoku wewnętrznego; szczególnie niebezpieczne są rany kłute klatki piersiowej
oraz brzucha ze względu na możliwość uszkodzenia płuc, serca, jelit oraz dużych naczyń krwionośnych.

Rana tłuczona – powstaje w wyniku uderzenia tępym narzędziem (kamień, młotek); brzegi rany
są zgniecione i nierówne, krwawienie zewnętrzne jest skąpe, ponieważ naczynia krwionośne także
ulegają zgnieceniu, co zwiększa ryzyko zakażenia.

Rana szarpana – powstaje przy gwałtownym wyszarpnięciu wbitego zakrzywionego przedmiotu np. haka.
Brzegi rany są nierówne, poszarpane, w dnie rany widoczna jest poszarpana tkanka mięśniowa i
tłuszczowa, często występuje ubytek skóry i głębszych tkanek.

Rana kąsana – jest to rana zadana zębami ludzi lub zwierząt, wiąże się z tym duże niebezpieczeństwo
zakażenia ze względu na bogatą florę bakteryjną jamy ustnej; szczególnie niebezpieczne są wirusy
wścieklizny, które wraz ze śliną zwierząt mogą wniknąć przez najdrobniejsze otarcie naskórka,
nawet wtedy, gdy ukąszenie nastąpiło przez ubranie.

Rana postrzałowa – może być spowodowana przez pociski z broni palnej albo przez odłamki
wybuchającego pocisku. Pocisk lub odłamek może pozostać w tkankach (rana ślepa) lub przebić
je na wylot (rana przestrzałowa): rana wlotowa pocisku jest mała i gładka, podczas gdy rana
wylotowa jest większa, o postrzępionych brzegach.

10.Resuscytacja
Uwagi dotyczace resuscytacji :

NIGDY NIE TRENUJEMY RESUSCYTACJI NA LUDZIACH PRZYTOMNY
MOŻE SIĘ TO SKOŃCZYĆ ŚMIERCIĄ!
CZYNNOŚĆ TA JEST DOŚĆ TRUDNA DO OPANOWANIA, DLATEGO OPRÓCZ
CZYTANIA WSZELKIEJ MAŚCI PORADNIKÓW, OBOWIĄZKOWO TRZEBA JĄ
PRZEĆWICZYĆ NA FANTOMIE PODCZAS ZAJĘĆ SAMARYTANKI.

Pojecia :

Resuscytacja – działania mające na celu przywrócenie czynności układu krążeniowo-oddechowego.

Reanimacja – czynności prowadzące do przywrócenia czynności układu krążenia,
oddechowego i centralnego układu nerwowego.

Schemat postępowania:

Wzywamy Pogotowie Ratunkowe. Jeśli samemu nie możemy, prosimy o to inną osobę.
Jeśli mamy do wyboru albo oddalić się i wezwać pogotowie, albo resuscytować,
oddalamy się i wzywamy pogotowie !!!

Układamy poszkodowanego na twardym, prostym podłożu;
Oczyszczamy jamę ustną z ewentualnych ciał obcych, płynów oraz ruchomych protez
Delikatnie odchylamy do tyłu głowę, wysuwamy do przodu i ku górze żuchwę.
Wykonujemy cztery wstępne szybkie wdmuchnięcia powietrza (metodą usta-usta lub usta-nos)
Sprawdzamy ponownie czynności życiowe (tętno i oddech).
Gdy powróciły, układamy poszkodowanego w pozycji bocznej ustalonej. Jeśli nie, rozpoczynamy:
Wentylację (w momencie gdy u osoby poszkodowanej występuje brak oddechu, tętno zachowane): – 12 wdechów na minutę
Masaż serca (gdy brak i oddechu i tętna):
Wykonujemy dwa wdmuchnięcia powietrza do dróg oddechowych poszkodowanego
Podstawę nadgarstka jednej ręki opieramy na 1/3 dolnej długości mostka (dwa palce powyżej wyrostka mieczykowatego).
Opieramy na niej drugą dłoń – palce nie mogą dotykać klatki piersiowej.Wyprostowanymi w łokciach rękoma uciskamy mostek pionowo w dół na głębokość ok. 4-5 cm. Z częstotliwością ok. 100 uciśnięć na minutę.
Nie należy w tym czasie odrywać rąk od klatki piersiowej.Zewnętrzny masaż serca oraz sztuczne oddychanie wykonujemy w cyklach 30:2 (30 uciśnięć i 2 wdmuchnięcia) bez względu na to ilu jest ratujących
Co 3-4 cykle należy sprawdzić skuteczność prowadzonych działań, sprawdzając oddech i tętno poszkodowanego.
Objawami skutecznej akcji są zwężające się pod wpływem światła źrenice.

Resuscytację prowadzimy do czasu :
Odzyskania funkcji życiowych przez poszkodowanego
Przybycia wykwalifikowanych służb medycznych
Opadnięciem z sił ratownika

Top