Jesteś tutaj
Home > Najważniejsze postacie ruchu harcerskiego > Robert Stephenson Smyth Baden-Powell

Robert Stephenson Smyth Baden-Powell

Robert Stephenson Smyth Baden-Powell, Lord Baden-Powell (ur. 22 lutego 1857 w Londynie, Wielka Brytania – zm. 8 stycznia 1941 w Kenii) – żołnierz, pisarz, twórca i założyciel oraz wybitna postać światowego skautingu. Znany również jako Bi-Pi.

Urodził się w Paddington, dzielnicy Londynu w Wielkiej Brytanii jako syn duchownegoanglikańskiego i profesora geometrii na Uniwersytecie Oksfordzkim Badena Powella oraz wnuczki admirała Horacego Nelsona, Henrietty Grace Smyth.

W latach 1876-1910 najpierw jako zwykły żołnierz, a później generał armii brytyjskiej działał w czynnej służbie wojskowej w Anglii, Indiach, Afganistanie i Afryce Południowej. Odnosił także sukcesy dziennikarskie, literackie i plastyczne. W czasie służby w Indiach od 1884 roku, stosował nowe, własne metody szkolenia żołnierzy, w których znaczną uwagę przywiązywał do indywidualnego wyszkolenia, wyrabiania samodzielności i zaradności. Pracował również w brytyjskim wywiadzie w wielu krajach Europy. W wojnie przeciwko Burom wsławił się obroną miasta Mafeking (1899 – 1900), obleganego przez ponad 7 miesięcy przez Burów, gdzie utworzono oddział chłopców do służby pomocniczej (łącznikowej, wartowniczej). Próba ta uświadomiła mu możliwość powierzenia młodszym chłopcom odpowiedzialnych zadań podwarunkiem poważnego ich traktowania.Po powrocie do Wielkiej Brytanii w 1902 roku Robert Baden-Powell stwierdził, że jego książka, „Aids to scouting” (Wskazówki do wywiadów) przeznaczona dla żołnierzy zainteresowała organizacje młodzieżowe. Od 1903 roku był generalnym inspektorem kawalerii brytyjskiej.
W celu lepszego dostosowania myśli zawartych w tej pracy do poziomu dzieci i młodzieży Bi-Pizorganizował w 1907 roku obóz doświadczalny dla chłopców na wyspie Brownsea,gdzie wypróbował swe metody, m.in. wprowadzenie systemu zastępowego, wynikłego z obserwacji rodzin wielodzietnych, gdzie starszy brat opiekował się skutecznie
grupą młodszego rodzeństwa. Wtedy poświęcił się wychowaniu młodzieży, mającemu na celu wyrwanie młodych chłopców z zadymionych, uprzemysłowionych miast,bezpośrednie zetknięcie z przyrodą, a przez to ich uzdrowienie psychiczne i moralne, wychowanie dobrych, patriotycznie nastawionych obywateli za pomocą przemyślanych gier z ukierunkowaną treścią.

W 1908 roku wydał klasyczny podręcznik skautingu „Scouting for Boys” („Skauting dla chłopców”). Zainteresowanie, z jakim spotkała się książka, spowodowało, iż Baden-Powell w 1910 roku zrezygnował ze służby wojskowej i całkowicie poświęcił skautingowi, w tymże roku organizacja skautowa w Wielkiej Brytanii liczyła 100 tys. członków. Według Bi-Pi skauting powinien być szkołą wychowania obywatelskiego w kontakcie z przyrodą, powinien uzupełniać naturalne luki wychowania szkolnego przez rozwijanie charakteru, zdrowia i sprawności jednostki oraz jej wartości społecznej w codziennej służbie. Wskazując na źródła idei skautowej Bi-Pi przyznawał, że zawarł w niej nie tylko własne pomysły, ale wzorował się także na zwyczajach różnych narodów i ludów jak Japończycy,Indianie. Wykorzystał koncepcje filozofów i uczonych,a nawet reguły średniowiecznych zakonów.

Top